ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΗ  (editorial review)  

Αλμπουμ: IOANNIDIS NIKOLAOS: Be a master of your fate!  και  Aren't you fed up?

 

 
Σε μια εποχή όπου η τέχνη της μουσικής κατέληξε να ταυτίζεται με την τέχνη της πρόκλησης σεξουαλικής διέγερσης, και ως προϊόντα καλλιτεχνικής δημιουργίας διακινούνται μόνο σκουπίδια σε πανάκριβη συσκευασία, η δουλιά του νεαρού Έλληνα συνθέτη Ιωαννίδη Νικόλαου έρχεται να μας δείξει όχι μόνο ότι η τέχνη δεν έχει πεθάνει, αλλά αντίθετα έρχονται νέες μέρες δόξας της. Αρκεί να υπάρχουν ακόμη  άνθρωποι στους οποίους δεν έχει νεκρωθεί εντελώς η εγκεφαλική λειτουργία  ώστε να μπορούν να μην  πέφτουν θύματα των επιστημόνων του μάρκετινγκ και της συστηματικής πλύσης εγκεφάλου στην οποία αυτοί υποβάλλουν καθημερινά τα θύματά τους για να τους πουλήσουν τα σκουπίδια.
  .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

Στην περίπτωση του Ιωαννίδη Νικόλαου, δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με έναν μουσικό δημιουργό αλλά έναν πολυτάλαντο διανοούμενο, συνθέτη, ποιητή, συγγραφέα, βιρτουόζο κιθαρίστα και πολυοργανίστα που συνδυάζει με πρωτοφανή τρόπο τον ώριμο στοχασμό με την επαναστατικότητα και την νεανική ζωντάνια.  Ο λόγος του δεν έχει καμιά σχέση  με τις γλυκερές ή σοβαροφανείς ασυναρτησίες των κουλτουριάρηδων. Μιλά απλά, άμεσα και καταφέρνει με λίγες λέξεις, με την εκπληκτική δεξιοτεχνία στην κιθάρα και τη συνθετική εφευρετικότητα να πει τόσα πολλά Δεν ασχολείται με τα φτηνά και τετριμμένα, αλλά μιλά για πράγματα που έχουν νόημα και αφορούν τον καθένα, με ένα λόγο οξύ, επαναστατικό, βαθυστόχαστο και ταυτόχρονα απλό και ποιητικό, προσπαθώντας να ξυπνήσει τους σκεπτόμενους ανθρώπους, το μυαλό της κοινωνίας, να αναλάβουν το ρόλο τους και να δώσουν κατεύθυνση σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε αποσύνθεση και οδηγείται από τα πρωτόγονα ένστινκτα της μάζας. 

Αν θέλουμε να δώσουμε μια γενική περιγραφή της μουσικής του, όπως προκύπτει από τα δύο πρώτα άλμπουμ (Be a master of your fate! και  Aren't you fed up?) μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για μια σύνθεση μουσικών στοιχείων από την παγκόσμια μουσική παράδοσηκαι κυρίως από την κλασική μουσική, το ροκ και την ελληνική παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική με ταυτόχρονη αξιοποίηση της σύγχρονης μουσικής τεχνολογίας. Έτσι προκύπτει ένα μουσικό είδος όπου συνυπάρχουν αρμονικά ο ακουστικός, ο ηλεκτρικός και ο ηλεκτρονικός ήχος που δίνουν ένα άκουσμα πρωτότυπο αλλά και οικείο. Εκείνο που εντυπωσιάζει περισσότερο στα τραγούδια αυτά είναι η χρήση της μελωδίας. Όλα ανεξαιρέτως τα τραγούδια είναι άκρως μελωδικά, χωρίς οι μελωδίες τους να είναι συνηθισμένες, πράγμα που ανατρέπει τη γενική πεποίθηση ότι έχουν εξαντληθεί πια όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί από νότες και είναι αδύνατο να επινοηθούν νέες  πρωτότυπες μελωδίες. Κυρίαρχη, φυσικά, είναι η παρουσία της κιθάρας (κλασική, δωδεκάχορδη, ηλεκτρική) στην οποία στηρίζονται οι περισσότερες συνθέσεις και η επινόηση νέων τεχνικών που απογειώνουν τις δυνατότητές της, σε σημείο που να μην αναγνωρίζεται μερικές φορές και να νομίζει κανείς ότι ακούει κάποιο άλλο εξωτικό όργανο. Ας δούμε όμως περισσότερα από τα στοιχεία αυτής της μουσικής, αναλύοντας χωριστά το κάθε τραγούδι

Aren’t you fed up?

Συνδυασμός ελληνικών κρουστών (νταούλι, τουμπερλέκι) με ροκ ντραμς σε ρυθμό 7/8, και  τελείως πρωτότυπη χρήση της ηλεκτρικής κιθάρας που φτάνει μέχρι να βγάζει ήχους ζουρνάδων ή παρόμοιων οργάνων. Ένα καθαρά πολιτικό τραγούδι όπου ο δημιουργός του απορεί με το μέγεθος της ανεκτικότητας (ή της αφασίας) του μέσου πολίτη που δεν αντιδρά στη συνεχή καταπίεση και καταλήστευσή του μέσα από να ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα που τον  υποχρεώνει να πληρώνει συνεχώς, χωρίς να παίρνει τίποτα σε αντάλλαγμα (Aren’t you fed up always giving, taking nothing in return? Letting schemers, parasites ever sucking in your blood;) Επισημαίνει την ανάγκη να συνειδητοποιήσει ο καθένας τη δύναμη που έχει σαν άτομο και να προσπαθήσει να απαλλαγεί από τα δεσμά με τα οποία τον έχουν σφιχτοδέσει όσοι παρασιτούν εις βάρος του (Try to get your hands untied! You have power!), να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των καιρών (Do now what the time wants!) και πολεμώντας τη δύναμη της αδράνειας, να ξεκολλήσει από ότι έχει συνηθίσει μέχρι τώρα και να κοιτάξει μπροστά. (Look ahead, not behind; no more sticking to the past Fight custom! Change your life! Don’t be lazy to adjust!)

Κάνοντας κλικ στους τίτλους των τραγουδιών μπορείτε να διαβάσετε τους στίχους τους και να ακούσετε τη μουσική σε μορφή mp3

 

Looking for something to believe in  

Ένα τσιφτετέλι   εξευγενισμένο και ελληνοπρεπές που κουβαλάει το μεράκι της Ανατολής και τη λεπτότητα της Δύσης. Εκπληκτικός στίχος και κιθαριστική δεξιοτεχνία. Εδώ η  κιθάρα μετατρέπεται στα χέρια του σε λαούτο, μπουζούκι, ακόμα και μπαγλαμά.  Δεν είναι έθνικ, δεν χρησιμοποιεί παραδοσιακά όργανα. Όλοι οι ήχοι βγαίνουν απ' την δωδεκάχορδη κιθάρα. Θέμα του η αναζήτηση ιδανικών σ’ έναν κόσμο που σέρνεται από τις επιλογές της απαίδευτης μάζας και κυριαρχείται από τις αξίες της. (Small ideas in big package, loud talks from empty minds, all appearances deceiving, strive to see through walls of lies.) Αξίες που εκφράζονται μέσα από τα φτηνά κατασκευάσματα των media και κάνουν τον υγιή και νοήμονα άνθρωπο να αισθάνεται απέραντη μοναξιά και απόγνωση για το μέλλον αυτού του κόσμου. (Holy men behaving badly, heroes, idols all gone, all the media creations not enough to turn me on.)

 Ever

Εδώ, βυζαντινές φωνητικές κλίμακες δένονται με κλασικό βιολί και ηλεκτρονικούς ήχους και δίνουν ένα μοναδικό αποτέλεσμα που παρόμοιο δεν έχουμε δει στη διεθνή μουσική σκηνή. Θέμα του η παθητικότητα και η μοιρολατρεία του μέσου ανθρώπου, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τη θρησκευτικότητά του (Only know to beg and pray, only trained to obey),και η απροθυμία του να ζορίσει το μυαλό του για να ερευνήσει και να καταλάβει τον κόσμο γύρω του και να αποκτήσει κάποιο έλεγχο της ζωής του (Never care to question and explain, never care to find the meaning of your pain).

Be a master of your fate!

 Κλασική μουσική; Ροκ; Ποπ; Λίγο απ’ όλα; Δύσκολο να του βάλεις ταμπέλα. Θέμα του η παθητικότητα του μέσου ανθρώπου, που είναι διαρκώς θύμα κάποιας εξουσιαστικής προπαγάνδας  και που έχει εγκατασταθεί στο DNA  του η πεποίθηση ότι δεν μπορεί να αποφασίζει ο ίδιος για τον εαυτό του και φυσικά δεν μπορεί ούτε καν να διανοηθεί ότι μπορεί να  ελευθερωθεί από τα δεσμά των διαφόρων κατεστημένων εξουσιαστικών δομών (Thought you were unable to know what's right and wrong; so let decisions be made for you, plotted behind closed doors. Trusted property and life with those who mastered lying. Who are always doing the unjust and always justifying…) που εξοργίζεται όταν συνειδητοποιεί ότι είναι διαρκώς αντικείμενο εκμετάλλευσης αλλά δεν ξέρει πού να κατευθύνει την οργή του και πέφτει στην απάθεια. (Now you're angry; you declare, you'll no more endure; where your anger to direct, really not being sure.) Η πρόταση εδώ δεν είναι η επανάσταση και οι όποιου είδους μαζικοί αγώνες. Μόνο να συνειδητοποιήσει κανείς τη δύναμη που έχει σαν άτομο  και τη μεγάλη σημασία που έχουν οι προσωπικές του επιλογές στη διαμόρφωση της καθημερινής κοινωνικής πραγματικότητας και να αποκτήσει τη βούληση για αλλαγή. (Needn't shout, needn't take to the streets; hold your mind still! this rebellion is bloodshed free; all it takes is will)

So you’ve been told  

Ένα θαυμάσιο μείγμα κλασσικής μουσικής, ροκ και τζαζ όπου η δωδεκάχορδη ακουστική κιθάρα δένεται με την ηλεκτρική και το πιάνο και όλα μαζί ισορροπούν κάτω από τον ήχο μιας ήρεμης, διακριτικής φωνής δίνοντας ένα αποτέλεσμα αιθέριο και γήινο μαζί, πρωτότυπο και συγχρόνως οικείο. Το θέμα του είναι οικολογικό. Εδώ ο δημιουργός επισημαίνει τον καταστρεπτικό ρόλο στο οικολογικό σύστημα του πλανήτη των διαφόρων  θρησκευτικών και ιδεολογικών συστημάτων που κρατούν τον άνθρωπο δέσμιο σε τρόπους ζωής συνυφασμένους με την σπατάλη και την καταστροφή πολύτιμων ζωτικών πόρων . (So you’ve been told:  "Increase in numbers, fill the earth"  And so you did.  You filled it, subdued it, flooded with waste.   So you’ve been told: ''Rule over the creatures that move on the ground'' Now, are you satisfied? You ruled it, you swept it, you are almost left alone.) Στο τέλος κλείνει με την προειδοποίηση  (Beware your precious friends, the Cheap and the Rubbish, waiting there patiently your grave to establish.)

Those with a brain  

Γνήσια ροκ αίσθηση παρά την ιδιόρυθμη εισαγωγή με την παρουσία του πιάνου που παραπέμπει ίσως κάπου αλλού. Εμπνευσμένη σύνθεση, κιθαριστική δεξιοτεχνία, απουσία οποιουδήποτε  είδους κλισέ μουσικού ή στιχουργικού. Ένα έργο τέχνης στο οποίο με εκπληκτικό τρόπο ισορροπούν λυρισμός και ενέργεια, γλυκιές μελωδίες και παραμορφωμένες κιθάρες, αγγελικές φωνές και ροκ κραυγές , ώριμος στοχασμός και νεανική ζωντάνια. Το Those with a brain εκφράζει τον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο που αγανακτεί με τη σημερινή νοσηρή κοινωνική πραγματικότητα όπου αποθεώνεται η βλακεία και η ανεγκεφαλία, το νοσηρό και το χυδαίο, το φτηνό και το ψεύτικο, και όπου εχουν αναδειχθεί σε κυρίαρχες αξίες η επαιτεία, η κλάψα και η ψυχασθένεια. (How much more down can we get? How much more ugliness can take? How much stupidity and filth? Have to get out of this realm, this filthy prison to my dreams of all the fake and the cheap, of all the begging and the sick.)  Παρακάτω αναρωτιέται αν τελικά έχει εξαφανισθεί το είδος των ανθρώπων που σκέφτονται ελεύθερα, που δημιουργούν, που δεν είναι κολλημένοι σε ξεπερασμένες ιδεολογίες και κάθε είδους εξουσιαστικές προπαγάνδες. (Have they really become extinct? Those with a brain, those who create, the ones who aren’t stuck somewhere, the thinking people. Where are they?) Δεν τα βάζει με κανέναν. Δεν αναζητεί υπεύθυνους, ενόχους, κακούς. Απλά καλεί τους πνευματικούς ανθρώπους (those with a brain) να παίξουν το ρόλο τους, να βγούν μπροστά και να οδηγήσουν την κοινωνία εκεί που επιτάσσουν οι καιροί.

The visionary

 Ένα έργο καθαρά κλασσικής έμπνευσης, με κλασσική ενορχήστρωση που στηρίζεται όμως  συνθετικά στην ηλεκτρική κιθάρα, η οποία διατρέχει μελωδικά όλο το τραγούδι. Πρωτότυπη γλυκιά μελωδία, δεξιοτεχνικά παιγμένη, και  αιθέρια φωνητικά που δημιουργούν μια ονειρική ατμόσφαιρα.  Σ' αυτό το τραγούδι ο δημιουργός εξυμνεί το πρότυπο του ανθρώπου που έχει όραμα, του ιδεολόγου, του διανοούμενου καλλιτέχνη,  του πολίτη του κόσμου. (Dreams are born from his music, worlds fall from his songs. He is walking his own path, with melodies, rhymes. Βarriers to break, bridges to make. A life spent in searching, a soul meant to dream visions of a world sane and free.)

Wish I could change it all

Ροκ μπαλλάντα με κυρίαρχο το λυρικό στοιχείο, την έκφραση του προσωπικού συναισθήματος, πράγμα που γενικά απουσιάζει απο τη δουλιά του, με εξαίρεση το τραγούδι  My life a raceπου έχει  παρόμοιο θέμα καθώς και το instrumental Pain. Εκφράζει την κούραση του σημερινού ανθρώπου που πηγάζει από την  αδυναμία του να έχει κάποιον έλεγχο της ζωής του. Φωνή απαλή, αισθαντική, χωρίς καμιά προσπάθεια επίδειξης φωνητικής δεξιότητας. Ηλεκτρική κιθάρα και ακουστικά βιολιά σαν background. Ατμόσφαιρα ονειρική, ζεστή, μελαγχολική. Ωστόσο το τραγούδι κλείνει  με μια αισιόδοξη επωδό, μια επίδειξη αποφασιστικότητας  για αλλαγή στάσης απέναντι στη ζωή. ( Ill sit back and Ill watch no more my life being in play. In this age of anxiety serenity I’ll gain.)

A fading world

Σόλο instrumental με 12χορδη κλασική κιθάρα, όπου είναι εμφανής η κλασική μουσική παιδεία του συνθέτη. Η σύνθεση αυτή γράφτηκε αρχικά για πιάνο με το οποίο μπορούσε ευκολότερα να εκφρασθεί η μελαγχολική και νοσταλγική διάθεση για κάτι που χάνεται και στη συγκεκριμένη περίπτωση για έναν κόσμο που σβήνει σιγά σιγά. Ωστόσο για έναν κιθαρίστα δεν μπορούσε παρά να αποτελεί πρόκληση το να αποδόσει αυτήν την ατμόσφαιρα χρησιμοποιώντας την κιθάρα. Το αποτέλεσμα δικαιώνει με το παραπάνω την επιλογή αυτή.

My life a race  

Κλασικότροπη σύνθεση με ηλεκτρική κιθάρα και τσέλο που αποπνέει μελαγχολία αλλά και κούραση για τον καθημερινό αγώνα της ζωής που φαίνεται να μην έχει νόημα. Κι εδώ όμως έχουμε την ίδια αισιόδοξη επωδό όπως στο Wish I could change it all.  (...no more sighs, no more cries, no more telling myself lies. Life simple, life sweet, I will chase, I will live.)

Pain

Ένα instrumental ηλεκτρικής κιθάρας τελείως διαφορετικό απ’ ότι έχουμε δει ως τώρα που ξαφνιάζει σαν σύλληψη αλλά και σαν εκτέλεση. Ουσιαστικά πρόκειται για κλασική μουσική παιγμένη με παραμορφωμένη ηλεκτρική κιθάρα, που είναι όμως γλυκιά και μελωδική και δίνει την απόλυτη έκφραση του πόνου που όλοι έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στη ζωή μας.

Sleep!

Λεπτή ειρωνία και ψυχανάλυση  (Close your eyes and listen to this dreamlike music! Glide to sleep! Feel your body lifted, a feather. A warm stream of pleasure is running you through.) Ένα απαλό νανούρισμα που λειτουργεί σαν  ηρεμιστικό που βοηθάει τον ταραγμένο άνθρωπο, να ξεχάσει για λίγο τις ανασφάλειες και την άχαρη ζωή του και να φαντασθεί τον εαυτό του ωραίο, έξυπνο κι επιτυχημένο, αξιαγάπητο και δημοφιλή (Sleep! You are so pretty, so clever, so happy! Sorrow and pain cannot reach you. Everybody loves you, respects you, adores you. Everyone likes to be with you...) Η ενορχήστρωση με κλασσική κιθάρα και βιολί δίνει την αίσθηση του ακαθόριστα οικείου και κάπως παλιομοδίτικου που δεν μπορείς όμως να το κατατάξεις σε κάποια κατηγορία, ούτε να εντοπίσεις ακριβώς τις επιρροές του.

Συμπερασματικά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι χωρίς υπερβολή  τα συγκεκριμένα έργα είναι τόσο αξιόλογα που  μπορούν να επιφέρουν αλλαγή στα γούστα ενός ανθρώπου, επειδή κάνουν οτιδήποτε άλλο να ακούγεται ανόητο και χωρίς ουσία, ακόμη κι αυτά που θεωρούνται κλασσικά. Όλα ανεξαιρέτως αποτελούν μοναδικά πνευματικά έργα που δεν πρέπει να λείπουν από καμία μουσική συλλογή.

 

 

© Copyright 1999 - Homo Ecumenicus | All Rights Reserved.

Reproduction or use in any manner of editorial, pictorial, audio-visual, or other content from this site is prohibited without express written permission from Homo Ecumenicus. To obtain a license for commercial use of files on this site (audio files, mid files, texts, essays, articles, video clips, animations etc.) send email to